ถึงคนๆหนึง
posted on 17 Oct 2011 05:15 by mensayyoในที่สุดผมก็มาเขียนบล็อกซักที แต่เรื่องที่จะเขียนมันก็ไม่ค่อยดีซักเท่าไร
ผมจะขอเพ้อคุยๆ ไปเรื่อยๆแล้วกัน ถ้าใครไม่อยากอ่านก็ปิดไปได้เลยคับ
.
.
.
.
.
.
ส่วนทำไมจากที่ผมสมัครบล็อกนี้ไว้ตั้งแต่ ม.2 ถึงไม่เคยมาเขียนซักที ปรับปรุงไปก็หลายครั้ง
อยู่ดีๆ ทำไมถึงนึกจะเขียนขึ้นมาตอนดึกๆ ตีห้ากว่าๆแล้วเนี่ย
ก็เพราะว่า ผมทำให้ ผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมรักมากเสียใจ
ผมก็แค่อยากจะระบายออกมานะ ถ้าไม่อยากอ่านปิดตอนนี้ก็ยังทัน (อย่าหาว่าผมไม่เตือน)
.
.
.
.
.
.
.
เอาละ ผมทำให้เธอเสียใจยังไง มันเริ่มมาจากคำว่า "เบื่อ" คับ
อันที่จริงมีประโยคก่อนหน้า และหลังด้วย
ผมไม่ได้พูดว่า "เบื่อ" ลอยๆออกมานะคับ
แต่เธอคนนั้นเข้าใจผิด จึงเกิดมาเป็นเรื่องซะได้ซิ
คำว่าเบื่อของผมมันไม่ได้หมายความว่าเบื่อนะคับ เพราะมันใช้กับคำๆอื่นด้วย
แต่เธอคนนั้น ก็นึกว่า ผมเบื่อเธอซะงั้น เลยบอกเลิกผมตัดหน้าก่อน ด้วยเหตุผลที่ว่า
เธอไม่อยากเจ็บทีหลัง เจ็บตอนนี้จะได้ไม่ค่อยเสียใจ
อืม... ผมขอเล่าก่อนดีกว่าว่า เรามารักกันได้อย่างไร และเรื่องราวของเธอแล้วกันคับแล้วกันคับ
ตอนนี้ผมเป็นนักศึกษาปี 1 อยู่มหาลัยแห่งหนึ่ง (ถ้าอยากรู้ น่าจะหาไม่ยาก)
เอาเป็นว่า ผมมาเจอเธอได้อย่างไรดีกว่า
ผมเจอเธอครั้งแรกตอนที่เราไปทำพิธีของมหาลัย
เธอเรียนอยู่คณะเดียวกับผม แถมเอกเดียวกันซะด้วย
ตอนที่ผมเห็นเธอครั้งแรก ผมหลงเธอเข้าเต็มๆเลยคับ
เธอมีนิสัยห้าวๆ คล้ายๆผู้ชาย และชอบอยู่ในกลุ่มผู้ชายด้วย
เธอเป็นคนจีน และเป็นลูกคนเดียว
จึงทำให้เธอเป็นคนที่ กล้าแสดงออก ดูแข็งแรง มีพลัง แต่ก็ซ่อนความน่ารักและอ่อนโยนไว้
เธออายุมากกว่าผม 1 ปี เพราะผมเรียนก่อนอายุด้วย เธอ 19 ผมเพิ่ง 18 เอง ห่างกันปีนิดๆ
ในเมื่อผมหลงรักเธอ ผมจึงอยากเข้าไปรู้จักกับเธอ มันเป็นเรื่องธรรมดา
พอเข้าไปคุยกับเธอมากๆเข้า เหมือนจะถูกคอกัน เลยกลายเป็นเพื่อนสนิดกันไปเลย
เธอมีอะไรจะบอกผมทุกอย่าง ผมจริงได้ทราบว่า เห็นเธอห้าวๆแบบนี้ก็เหอะ
แต่มีคนมาจีบ มีแฟนมาสิบคนได้แล้วมั้ง แถมเธอบอกอีกว่า เธอไม่เคยขาดคนเอาใจเลยด้วย
ผมจึงถามเธอว่าแฟนปัจจุบันยังคบกันอยู่ป่าว
เธอตอบว่ายังคบอยู่ แต่สำหรับผม เธอจะเรียกคนๆนั้นว่าแฟน แต่ถ้าเพื้อนถามให้ตอบว่าเพื่อน
ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ผมไม่ได้ถามตอนนั้น
พอกผมรู้ว่ายังคบกันอยู่ แถมเป็นรุ่นพี่ที่อยู่ในมหาลัยเดียวกัน คบกันมาปีกว่าๆแล้วด้วย
ผมก็ได้แค่ นั่งผิดหวัง และหวังว่า มันจะมีความหวังให้ผมซักนิดบ้าง
ต่อมา ความหวังนิดๆนั้นของผมเริ่มปรากฎ
เธอได้มีปัญหากับแฟนเก่า และท่าทีว่าจะเลิกกัน
เหมือนกับที่เธอเคยบอกเลยว่า เธอไม่เคยขาดคนเอาใจ ผมเลยเข้าไปเอาใจเธอทันที
ตั้งแต่เป็นเพื่้อนกันมาแล้ว ผมอยู่กับเธอมาตลอด
ทั้งไปเรียนพร้อมกัน ใส่ชุดสีเดียวกัน กินข้าวพร้อมกัน ผมดูแลเธอมาตลอด
และในที่สุด มันเป็นช่วงที่เอกผมปิดเรียนประมานสองอาทิตย์
ผมได้ขอเธอเป็นแฟน แต่ช่วงนั้นผมได้กลับภูเก็ต ซึ่งเป็นบ้านผมพอดี
ผมก็ได้แค่โทรหา คุย Facebook Video Chat กับเธอ
ความสัมพันธุ์ของผมกับเธอก็เริ่มดีขึ่้นเรื่อยๆ
แต่ระหว่างที่ผมคบเธออยู่ ผมก็ได้รับรู้ว่า
เธอเป็นคนที่เอาแต่ใจมาก ไม่เคยเห็นใครเอาแต่ใจขนาดนี้มาก่อนเลย และเธอต้องการอะไรที่เธอควบคุมได้
เธอเป็นคนที่โกรธง่าย หายเร็ว แต่จะจำ มีอีกเยอะคับ
ทุกอย่างที่ผมพูดออกไปล้วนแต่เป็นเหมือนขวากหนามของความรัก ซึ่งผมบอกกับตัวเองว่า
เธอเป็นคนที่ผมรัก เธอจะเป็นอะไร อย่างไร ผมก็ยังคงรักเธอไม่เคยเปลี่ยน และจะรักมากขึ่นเรื่อยๆ
และมีอีกอย่างหนึ่งที่เธอสร้างขึ้นมาคื่อ "กำแพง" คับ
ไอ้ กำแพงที่ว่านี่เหมือนกับ กำแพงภายในใจเธอ ที่เธอสร้างขึ้นมาเพื่อที่จะปกป้องเธอจากความเจ็บปวด
ที่เธออาจจะได้รับจากอนาคต
เช่น ผมอาจจะต้องไป work and travel ที่เมกาตอนผมจบปีสอง
พอเธอรู้เข้า เธอก็จะสร้างกำแพงขึ้นมาว่า "ในเมื่อผมจะห่างจากเธอประมานสามเดือน
ในช่วงเวลานั้นผมอาจจะมีใครอื่นก็ได้ เธอจึงสร้างกำแพงป้องกันโดยที่จะ หาคนๆหนึ่งมาคุยๆกับเธอตอนที่ระหว่างผมไปเมกา แล้วพอผมกลับมาถ้าเห็นว่า ผมไม่มีใคร ก็จะเลิกกับคนที่เธอคุยด้วย
แต่ถ้าผมไปมีใครอื่น เธอจะเลิกกับผมและจะคบกับคนๆที่เธอคุยอยู่ด้วยระหว่างผมไปเมกา"
ประมานนี้คับ
แต่กำแพงเธอมันมีมากกว่านั้น
เช่น " เธอเห็นว่าซักวัน ผมอาจจะทนเธอไม่ไหว อาจจะเลิกกับเธอ
เธอก็สร้างกำแพงขึ้นมาอีกว่า ถ้าจะเลิกกันในอนาคต เธอจะเลิกกับผมตอนนี้ดีกว่า อนาตกจะได้ไม่เจ็บ"
ซึ่งไอ้พวกกำแพงทั้งหลานนี้ผมก็เคยใช้กับเธอคับ
ตอนที่ระหว่างผมคบกับเธออยู่ เธอได้โทรคุยกับรุ่นพี่ที่เป็นแฟนเก่าเธอทุกคืนเลย
ซึ่งมันทำให้ผมสร้างกำแพงมาว่า เธออาจจะเลิกกับผมก็ได้เมื่อเธอคืนดีกับแฟนเก่า
มีอยู่วันหนึงเธอถามผมว่า ตอนผมไปเมกา ผมจะแอบไปมีใครอื่นไหม
ผมตอบไปว่า ในใจผมตอนนี้ 70% ให้เธอ ส่วนอีก 30% อาจจะมีหวันไหวบ้าง
เธอบอกผมว่า
เธอเสียใจมากที่ได้ยินแบบนี้
ตอนหลังผมก็ได้เรียนรู้อีกว่า เวลาเธอรักใครเธอจะทุ่มสุดๆเลย
แต่ผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องคุยกับแฟนเก่าด้วย
เธอบอกผมว่าเป็นแค่พี่น้อง
มันก็เลยทำให้ผมอยากลองทำลายกำแพงที่ผมสร้างดู
เพราะเธอทำให้ผมคิดจริงจัง
ผมจึงทำลายมันไป
ไม่ว่าจะตอนนี้หรืออนาคต ผมจะมีแต่เธอคนเดียว
จะอยู่กับเธอไปจนแก่ตาย
จะแต่งงานกับเธอ
จะทำให้เธอมีความสุขตลอดไป
ผมก็ทำตัวดีขึ้นเรื่อยๆ
รักเธอมากขึ้นเรื่อยๆ
แต่แล้ว เธอก็ยิ่งคุยกับแฟนเก่ามากขึ้นทุกที
จมผมทนไม่ไหว เลยถามไปว่าทำไมต้องคุยด้วย
เธอบอกว่า ผมทำให้เธอไม่มันใจ ทำให้เธอกลัว เธอเลยคุยกับแฟนเก่า เพื่อจะได้กลับไปคืนดีเวลาเลิกกับผม
ผม "ช็อก" คับ
ผมก็ไม่ว่าอะไร ได้แต่บอกเธอไปว่า ซักวันผมจะทำให้เธอแน่ใจ และจะทำให้เธอหันมาหาผมคนเดียว
มีบางอย่างที่ผมจะขอพูดคือ
ผมไม่เคยพูดคำหยาบกับแฟนผมคับ
ไม่เคยคิดเลยด้วย
แต่บางทีอาจจะหลุดออกมาบ้าง เพราะอยู่กับเพื่้อนด้วย มันคุยจนชิน
แต่เธอเคยว่าผม เวลาที่เธอไม่พอใจ
เหตุเพราะผมอายุน้อยกว่าเธอ
ผมเคยมีแฟน คบนานสุดก็..... ไม่น่าเรียกว่าเคยคบดีกว่า
ส่วนน้อยสุดก็ ประมาน หนึ่งอาทิตย์คับ
ในชีวิต เคยมีแฟน สองคน
เคยจีบสาว สามคน
นิสัยผมจะอยู่เด็กๆบ้างบางที
ผมไม่เหมือนเธอ ที่ว่าเคยทีแฟนเป็นสิบๆคน
ผมไม่มีประสบการณ์เลย
บ้างทีเธอด่าผม "นี่เมิงแกล้งโง่หรือเมิงโง่จริงๆเนี่ย"
ผมก็ตอบกลับไปว่า ผมโง่จริงๆ เพราะผมไม่รู้มาก่อน
บางทีเธอเป็นคนที่พอเห็นคนอื่นผิดแล้วก็ไปว่า แต่ไม่เคยดูตัวเอง (เป็นน้อยมากคับ)
ส่วนอีกอันก็ เป็นคนด่วนสรุป (เป็นบ่อยมาก)
เช่น ผมกำลังอธิบายว่า สปอยภาษาอังกิดแปลว่าอะไร ทำไมมันไม่ดี
พอเธอได้ยินปุ๊บ เธอก็หวดหลังผมไปเต็มๆเลย ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าผมกำลังพูดอะไร
เธอบอกว่า เธอคิดว่า ผมกำลังนินทาเพื่้อนอยู่
ผมเป็นคนไม่นินทาใครคับ เว้นแต่ว่า เค้าคนนั้นจะมาสร้างความเดือดร้อนให้ผม
เพราะด่วนสรุปนี่เอง ที่้เป็นสาเหตุที่เธอบอกเลิกผม
ผมรักเธอมากจริงๆนะคับ ถึงขั้นอยากแต่งงานด้วยเลย
ถึงแม้ว่าเธอจะนิสัยไม่ดีบ้าง แต่ผมก็รับได้
ผมกับเธอได้เปิดบัญชีร่วมกันด้วย เพื่อไว้ในอนาตค
ที่จริงผมก็ทำสำเร็จแล้วนะคับที่ทำให้เธอแน่ใจ
แต่ว่าผมก็ยังอดไม่ได้ว่าทำไมแฟนเก่าถึงโทรมาไปเลิกซักที
บ้างทีมันทำให้ผมกลัวนะคับ
และผมเป็นคนขี้กลัวซะด้วย
เวลาผมกลัวตัวผมจะสั่น และจะทำอะไรไม่ถูก ทุกอย่างที่ทำก็จะพลาด
ผมเลยพยายามเอาชนะความกลัวที่เธอจะทิ้งผมไปได้
ช่วงเวลาอาทิตย์หนึ่งก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์ร้ายๆนี้ขึ้น
ผมมีความสุขมากคับ
เธอทำให้ผมแน่ใจได้แล้วว่าเธอจะเป็นของผมคนเดียว
แต่แล้วมันก็เกิดเรื่องไม่ดีจนได้
ผมเคยไปโพสถามใน Google Guru ด้วย
ว่าแฟนผมเป็นแบบนี้ๆ
มีแต่คนบอกให้ผมเลิกๆๆๆ อย่างเดียวเลย
ตอนแรกก็ท้อใจแล้ว แต่ก็ยังสู้ต่อไป
ผมไม่พูดมากแร่ะ
เอาเป็นว่า ผมพูดประโยคที่มีคำว่าน่าเบื่อ
แล้วเธอก็คิดไปเองว่าผมเบื่อเธอ
เธอเลยบอกเลิกกับผม
เพราะเธอบอกว่า ถ้าผมบอกว่าเบื่อได้ ผมก็บอกว่าเลิกได้
ผมก็บอกไปว่า เธอเข้าใจผิด
ผมไม่ได้หมายความว่าเบื่อเธอ
ผมไม่ได้โกรธ ผมยกโทดให้ทุกอย่าง
และผมขอโทษด้วย
เธอก็บอกไปว่า เธอตัดสินใจไปแล้ว เธอต้องรับผิดชอบมัน
ผมก็บอกว่า ตัดสินใจไปแล้วก็ตัดสินใจใหม่ได้
เส็ดแล้วเราก็วางสายไป
พอดีว่าพวกเราอยู่หอในมหาลัยกัน และช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอม
คนกลับบ้านกัน เลยทำให้พวกเราอยู่หอคนเดียว
เธอจึงโทรหามาบอกผมว่า ขอวันหนึง เธออยู่คนเดียว
คุยเป็นเพื่อนจนกว่าเธอจะหลับ
ผมก็โอเค
แต่แล้วผมก็พลาดทำโทรศัพท์ตก และตอนอื้มมือไปรับ มันดันไปกดวางสาย
ผมก็ไม่กล้าโทรไปใหม่รบกวนเธอ
แต่แล้วเธอก็โทรมา ใหม่แล้วก็บอกว่าตัดสายไปทำไม
ผมก็บอกสาเหตุไป และก็ขอโทษที่ไม่โทรกลับเพราะผมไม่อยากรบกวนจริงๆ
เธอก็บอกว่า ที่จริงเธอก็เริ่มหายโกรธผมแล้ว แต่ผมมาทำแบบนี้เข้าก็ดีแล้วที่บอกเลิกกัน
อ้าวว!!! ผมคิดขึ้นมาในใจ
เธอก็สอนผมว่า ผู้หญิงโกรธเพราะไม่อยากน้อยใจ
และอีกหลายๆอย่าง
ผมก็บอกกลับไปว่า มาสอนตอนนี้มันสายไปแล้ว ผมก็โง่ๆอยู่ด้วย
แล้วเธอก็ตัดสายไป ไม่ยอมรับสายผมอีก
ผมรับสาย ผมก็อยู่จนตังหมด
พอเติมตังใหม่ก็โทรไป เธอบอกว่านอนไม่หลับ ออนเฟสอยู่ ผมเลย Video call ไป
ตอนนี้ผมก็ยังไม่นอนที เพราะผมอยากจะอยู่เฝ้าเธอจนกว่าเธอจะตื่น
อยู่เป็นเพื่้อนเธอไปเรื่อยๆ อยากดูแล
เธอเป็นคนที่เอาแต่ใจมากกกก
ผมก็ตามใจ
แต่แฟนเก่าเธอสิ ตามใจกว่าเยอะ
ตามใจเธอมากเกินไป จนเธอกลายเป็นคนเอาแต่ใจมากๆ
หลายครั้งที่เธอเอาแฟนเก่ามาเปรียบเทียบกับผมเหมือนกัน
ผมก็รับได้ ยังทนได้
ถึงตอนนี้ ผมก็ทนไปเรื่อยๆ
และจะยังรอเธอคนนั้นกลับมาหาผม
ผมจะรอวันนั้น
ผมอยากจะบอกว่า ยังรักเธออยู่เหมือนเดิม
ยังรอเธอ
ผมอาจะเขียนวนไปวนมาบ้าง เพราะเหตุการณ์เพิ่งเกิดสดๆร้อนๆเลย
ยังไม่ได้นอนทีด้วย
ผมทั้งเสียใจ ทั้งเจ็บ ทั้งโกรธตัวเอง
ผมรักเธอมาก ผมยอมเธอทุกอย่าง
ไม่ว่ายังไงก็ยังรักเธอตลอดไป
ได้แต่หวังว่าจะมีคนมาเข้าใจผม
และขอให้เธอได้มาอ่านด้วนเถอะ
Tags: ระบายอารมณ์, แฟน2 Comments